ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെ സുതാര്യതയും വിശ്വാസ്യതയും നിലനിർത്തുന്നതിൽ ‘സ്പെഷ്യൽ ഇന്റൻസീവ് റിവിഷൻ’ (SIR) എന്ന നടപടിക്രമത്തിന് നിർണ്ണായകമായ സ്ഥാനമുണ്ട്. പശ്ചിമ ബംഗാൾ നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തിന് പിന്നാലെ പ്രതിപക്ഷം ഉയർത്തുന്ന ആരോപണങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഭരണപരമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ വിസ്മരിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതാണ്. ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെ അന്തസ്സത്ത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ, രാഷ്ട്രീയ പ്രചാരണങ്ങളെ ഭരണഘടനാപരമായ വസ്തുതകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു കാണേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ഭരണഘടനാപരമായ നിർബന്ധങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷമാണ് ഇവിടെ ദൃശ്യമാകുന്നത്. ഈ ലേഖനം എസ്ഐആർ പ്രക്രിയയുടെ വസ്തുതകളും അതിന്റെ ഭരണപരമായ പ്രസക്തിയും വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
എസ്ഐആർ എന്നത് പശ്ചിമ ബംഗാളിന് വേണ്ടി മാത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയ ഒന്നല്ല, മറിച്ച് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശപ്രകാരം രാജ്യവ്യാപകമായി കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ നടത്തുന്ന ഒരു ഭരണഘടനാപരമായ പതിവ് പ്രക്രിയയാണ്. വോട്ടർ പട്ടികയിലെ ഇരട്ടിപ്പുകളും പിഴവുകളും നീക്കം ചെയ്ത് അത് കുറ്റമറ്റതാക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. വോട്ടർമാരെ ഒഴിവാക്കിയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദേശീയ കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ “തിരഞ്ഞെടുത്തുള്ള വോട്ട് ഒഴിവാക്കൽ” എന്ന വാദം അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ബിജെപി ഭരണത്തിലുള്ള താഴെ പറയുന്ന സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പശ്ചിമ ബംഗാളിന് തുല്യമോ അതിലധികമോ ശതമാനം വോട്ടർമാരെ പട്ടികയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ട്:
* ഉത്തർപ്രദേശ്
* ഗുജറാത്ത്
* രാജസ്ഥാൻ
* മധ്യപ്രദേശ്
* ഛത്തീസ്ഗഢ്
ഒരു സാധാരണ ഭരണപരമായ നടപടിയെ രാഷ്ട്രീയ ഗൂഢാലോചനയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ഭരണപരമായ ഘടനയെത്തന്നെ നേരിട്ട് ആക്രമിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഇത് ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളിലുള്ള പൊതുജന വിശ്വാസത്തെ തകർക്കാൻ മാത്രമേ ഉപകരിക്കൂ.
സുപ്രീം കോടതിയുടെയും കൽക്കട്ട ഹൈക്കോടതിയുടെയും കർശനമായ നിരീക്ഷണത്തിലാണ് പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടപടികൾ പൂർത്തിയായത്. വോട്ടെടുപ്പ് ക്രമീകരണങ്ങളെയും എണ്ണലിനെയും കുറിച്ച് തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസ് തന്നെ സമർപ്പിച്ച നിരവധി ഹർജികൾ കോടതി വിശദമായി പരിഗണിച്ചിരുന്നു. ഈ നടപടിക്രമങ്ങളിൽ അപാകതയില്ലെന്ന് കണ്ട് കോടതികൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് അനുമതി നൽകുകയായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ‘ഫസ്റ്റ്-പാസ്റ്റ്-ദ-പോസ്റ്റ്’ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയിൽ, മൊത്തം വോട്ട് വിഹിതത്തിലെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ പോലും സീറ്റുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടാക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, വെറും 4.85 ശതമാനത്തിന്റെ വോട്ട് വിഹിത വ്യത്യാസം പോലും വലിയ രാഷ്ട്രീയ അട്ടിമറികൾക്ക് കാരണമാകാം. ഹിമാചൽ പ്രദേശ് (2022), തെലങ്കാന (2023) തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഫലങ്ങൾ ഇതിന് വ്യക്തമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെയും ഭരണഘടനാപരമായ മേൽനോട്ടത്തിന്റെയും അംഗീകാരമുള്ള ഒരു പ്രക്രിയയെ “വോട്ട് മോഷണം” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് വസ്തുതകൾക്ക് നിരക്കാത്തതാണ്.
ബംഗാളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം ഭരണവിരുദ്ധ വികാരത്തിന്റെയും ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമാണ്. 2019 മുതൽ ബിജെപി വിജയിച്ച എല്ലാ മണ്ഡലങ്ങളും പാർട്ടി നിലനിർത്തുകയും വടക്കൻ ബംഗാൾ, ജംഗിൾ മഹൽ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് സ്വാധീനം വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. വോട്ടർമാരെ പട്ടികയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയതും ബിജെപിയുടെ വിജയവും തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. വോട്ടർമാരെ കൂടുതൽ ഒഴിവാക്കിയ മണ്ഡലങ്ങളിൽ പോലും തൃണമൂൽ കോൺഗ്രസാണ് കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ നേടിയത് എന്നത് ഈ വാദത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു. 2006-2011 കാലഘട്ടത്തിലെ ഇടതുമുന്നണിയുടെ തകർച്ച പോലെ, ബംഗാളിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ സ്വാഭാവികമായ ജനവിധി മാത്രമാണിത്. സ്വതന്ത്രമായ വിശകലനങ്ങൾ പ്രകാരം വോട്ടർമാരെ ഒഴിവാക്കിയതും വോട്ട് വിഹിതത്തിലെ മാറ്റവും തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
വ്യാജ വോട്ടർമാരെയും പട്ടികയിലെ അപാകതകളെയും കുറിച്ചുള്ള രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ തന്നെ ആരോപണങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എസ്ഐആർ പ്രക്രിയയുടെ അനിവാര്യതയെയാണ് ശരിവെക്കുന്നത്. ഇത്തരം ക്രമക്കേടുകൾ പരിഹരിക്കാനാണ് വോട്ടർ പട്ടിക പുതുക്കുന്നത്. ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനം വിജയിക്കുമ്പോൾ മാത്രം ജനാധിപത്യം സുതാര്യമാകുന്നു എന്ന വാദം നിലനിൽക്കുന്നതല്ല. വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ലാതെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനെയും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെയും അവിശ്വസിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണ്. ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളെയും ജനാധിപത്യപരമായ ജനവിധിയെയും ബഹുമാനിക്കുക എന്നത് ഓരോ പൗരന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഇത്തരം അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ആരോപണങ്ങൾ ജനാധിപത്യ വിശ്വാസത്തിന് ഏൽപ്പിക്കുന്ന ആഘാതം വലുതാണ്.
English Summary
Mirror of Democracy: The Truths of the SIR Process




