തായ്വാൻ ഇന്ന് അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ അതിനിർണ്ണായകമായ ഒരു ജനസംഖ്യാപരമായ പരിവർത്തനഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. യുവജനതയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു തൊഴിൽസേനയിൽ നിന്ന് വാർദ്ധക്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിലേക്കുള്ള ഈ ഘടനാപരമായ മാറ്റം രാജ്യത്തിന്റെ ദീർഘകാല മാക്രോ ഇക്കണോമിക് ഭദ്രതയ്ക്ക് വലിയ ഭീഷണിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്. ജനനനിരക്കിലുണ്ടാകുന്ന കുത്തനെയുള്ള കുറവും ആയുർദൈർഘ്യത്തിലുണ്ടാകുന്ന വർദ്ധനയുമാണ് ഈ പരിവർത്തനത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണം.
ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഫെർട്ടിലിറ്റി നിരക്കുള്ള രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായി മാറിയതോടെ, തായ്വാന്റെ ജനസംഖ്യാപരമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ പൂർണ്ണമായും തകിടം മറിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ഇത് തൊഴിൽ സേനയുടെ വലുപ്പം ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കുന്നതിലൂടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു ‘നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിലേക്ക്’ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. വിശാലമായ ഈ ജനസംഖ്യാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ ഇന്ന് തായ്വാന്റെ തൊഴിൽ വിപണിയിലും പ്രധാന വ്യവസായ മേഖലകളിലും കടുത്ത സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
തൊഴിൽ വിപണിയിലെ പ്രതിസന്ധിയും വ്യവസായ മേഖലയിലെ ആഘാതവും
തൊഴിൽ സേനയിലുണ്ടാകുന്ന ശോഷണം തായ്വാൻ ഭാവിയിൽ നേരിടാനിരിക്കുന്ന ഒരു ഭീഷണിയല്ല, മറിച്ച് നിലവിലെ ഒരു പ്രവർത്തന യാഥാർത്ഥ്യമാണ് (Operational Reality). വിവിധ തന്ത്രപ്രധാന മേഖലകൾ ഇന്ന് തൊഴിലാളിക്ഷാമം മൂലം ഗുരുതരമായ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു.
പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന പ്രധാന മേഖലകൾ:
- * നിർമ്മാണ മേഖല: അസംസ്കൃത ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തെയും ഉൽപ്പാദന വേഗതയെയും തൊഴിലാളികളുടെ കുറവ് ബാധിക്കുന്നു.
- * ആരോഗ്യപരിചരണം: പ്രായമായവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ ഈ മേഖലയിൽ ആവശ്യമായ പ്രൊഫഷണലുകളുടെ അഭാവം സേവനങ്ങളുടെ നിലവാരത്തെ ബാധിക്കുന്നു.
- * നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ : അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസന പദ്ധതികൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ വലിയ കാലതാമസം നേരിടുന്നു.
- * സേവന മേഖല : നിത്യേനയുള്ള സാമ്പത്തിക ഇടപാടുകളെയും ഉപഭോക്തൃ സേവനങ്ങളെയും ഇത് ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നു.
ഈ പ്രതിസന്ധിയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ദുർബലമായിരിക്കുന്നത് ചെറുകിട-ഇടത്തരം സംരംഭങ്ങളാണ് (SMEs). വൻകിട കമ്പനികളെപ്പോലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ഓട്ടോമേഷനിലേക്ക് മാറ്റാനോ വിദേശത്തേക്ക് പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിക്കാനോ ഉള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷി ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങൾക്കില്ല. എന്നാൽ, ആഗോള ഇലക്ട്രോണിക്സ് ഉൽപ്പാദന മേഖലയിൽ തായ്വാൻ വഹിക്കുന്ന നിർണ്ണായക പങ്കിനെ ഈ തൊഴിലാളിക്ഷാമം പരോക്ഷമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഇലക്ട്രോണിക്സ് മേഖലയിലെ ഉൽപ്പാദന തടസ്സങ്ങൾ ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലയെ ബാധിക്കുമെന്നതിലുപരി, തായ്വാന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര മത്സരശേഷിയെയും തന്ത്രപരമായ സ്വാധീനത്തെയും ഇത് ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ മൈക്രോ-ലെവൽ പ്രതിസന്ധികൾ രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വത്തെയും ഗവൺമെന്റ് ബാധ്യതകളെയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തിക സ്ഥിരതയും സർക്കാർ ബാധ്യതകളും
ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയുള്ള ഒരു തൊഴിൽ സേനയും രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയും തമ്മിൽ അഭേദ്യമായ ബന്ധമാണുള്ളത്. നികുതിദായകരായ തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നത് സർക്കാർ ഖജനാവിലേക്കുള്ള വരുമാനത്തിൽ ഗണ്യമായ കുറവുണ്ടാക്കുന്നു. അതേസമയം, പ്രായമായവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് പെൻഷൻ, ആരോഗ്യപരിചരണം, വയോജന സംരക്ഷണം എന്നിവയ്ക്കായി സർക്കാർ ചിലവാക്കേണ്ടി വരുന്ന തുക ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിക്കുന്നു.
ഈ ഇരട്ട സാമ്പത്തിക ആഘാതം സർക്കാരിന്റെ ധനപരമായ നീക്കത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും ഭാവിയിലേക്കുള്ള വളർച്ചാ പദ്ധതികളിൽ നിക്ഷേപം നടത്തുന്നതിൽ നിന്ന് ഭരണകൂടത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സാഹചര്യം രാജ്യത്തെ ഒരു സാമ്പത്തിക നിശ്ചലാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഈ ബാധ്യതകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി സർക്കാർ ആവിഷ്കരിക്കുന്ന പരിഹാര മാർഗ്ഗങ്ങൾ പലപ്പോഴും കടുത്ത സാമൂഹിക വെല്ലുവിളികൾക്കും വഴിവെക്കുന്നു.
നയപരമായ പരിഹാരങ്ങളും സാമൂഹിക വെല്ലുവിളികളും
നിലവിലെ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാൻ സർക്കാർ ബഹുതലങ്ങളിലുള്ള നയപരമായ ഇടപെടലുകളാണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. എങ്കിലും, സാമ്പത്തികമായ അനിവാര്യതയും പൊതുജന വികാരവും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം ഇവിടെ ശക്തമാണ്.
പ്രധാന നയപരമായ നീക്കങ്ങൾ:
- * ഓട്ടോമേഷൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക: ഉൽപ്പാദന ക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിക്കുക.
- * മുതിർന്നവരുടെ പങ്കാളിത്തം: വിരമിച്ചവരെയും മുതിർന്ന പൗരന്മാരെയും തൊഴിൽ മേഖലയിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുക.
- * വിദേശ തൊഴിലാളികളുടെ നിയമനം: ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് തൊഴിലാളികളെ എത്തിച്ച് തൊഴിൽ വിടവ് നികത്തുക.
ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള തൊഴിലാളികളുടെ നിയമനം ഉൾപ്പെടെയുള്ള നീക്കങ്ങൾ വലിയ തോതിലുള്ള സാമൂഹിക ചർച്ചകൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. സാംസ്കാരികമായ ഉദ്ഗ്രഥനം , സ്വദേശികളുടെ തൊഴിൽ സുരക്ഷ, സാമൂഹിക ഘടനയിലുണ്ടാകാവുന്ന മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവ മുൻനിർത്തി പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകളാണ് ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾക്കെതിരെ നിവേദനങ്ങളിൽ ഒപ്പിട്ടത്. സാമ്പത്തിക അനിവാര്യതയും ജനങ്ങളുടെ വൈകാരികമായ ആശങ്കകളും തമ്മിലുള്ള ഈ സ്തംഭനാവസ്ഥ മറികടക്കുക എന്നത് ഭരണകൂടത്തിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.
