35 ലക്ഷത്തോളം മലയാളികൾ
ഏകദേശം 35 ലക്ഷത്തോളം മലയാളികൾ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ തൊഴിലെടുക്കുന്നു എന്നതും, സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ 20 മുതൽ 30 ശതമാനം വരെ പ്രവാസി പണത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതും ഒരു നിഷേധിക്കാനാവാത്ത യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ഈ അമിത ആശ്രിതത്വം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ‘കൈമാറ്റ സംവിധാനം’ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, ദുബായിലെ ഒരു വൻകിട നിർമ്മാണ പദ്ധതിയിലുണ്ടാകുന്ന ചെറിയൊരു മന്ദത പോലും മലപ്പുറത്തെ ഒരു മാർബിൾ ഷോപ്പിലോ അല്ലെങ്കിൽ പത്തനംതിട്ടയിലെ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് വിപണിയിലോ ഉടനടി പ്രതിഫലിക്കുന്നത് നാം കാണുന്നു. ഗൾഫ് മേഖലയിലെ ഏത് ചലനവും കേരളത്തിലെ ഉപഭോഗ മേഖലയിലേക്ക് നേരിട്ട് പ്രകമ്പനങ്ങൾ എത്തിക്കുന്ന ഈ സാഹചര്യം, അടിയന്തരമായ വ്യാപാര-ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധികൾക്ക് വഴിമാറുന്നു.
കാലിടറി ലോജിസ്റ്റിക്സ് മേഖല
ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ ലോജിസ്റ്റിക്സ് തടസ്സങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ കയറ്റുമതി മേഖലയ്ക്ക് ഒരു വലിയ കുരുക്കായി മാറുകയാണ്. സമുദ്രോൽപ്പന്നങ്ങൾ, സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ എന്നിവയുടെ നീക്കം തടസ്സപ്പെടുന്നത് ഇൻഷുറൻസ്-ഫ്രൈറ്റ് നിരക്കുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും കയറ്റുമതിക്കാരുടെ ലാഭവിഹിതം ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിനേക്കാൾ ഗൗരവകരമാണ് ‘ഓയിൽ ഷോക്ക്’ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ. ആഗോള വിപണിയിൽ എണ്ണവിലയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഓരോ 10 ശതമാനം വർദ്ധനവും ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ ജിഡിപി വളർച്ചയിൽ 0.2 മുതൽ 0.25 ശതമാനം വരെ കുറവുണ്ടാക്കുന്നു. ഈ ദേശീയ തളർച്ച കേരളത്തിലെ ചെറുകിട-ഇടത്തരം സംരംഭങ്ങളുടെ (SMEs) പ്രവർത്തന മൂലധനത്തെ ബാധിക്കുകയും നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വിലക്കയറ്റത്തിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രവാസി വരുമാനത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഇടിവ് വിപണിയെ നിശ്ചലമാക്കുന്നു എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി. ഗൾഫിലെ തൊഴിൽ നഷ്ടം കേരളത്തിലെ റീട്ടെയിൽ, നിർമ്മാണ മേഖലകളെ മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യ സേവന മേഖലയെയും ബാധിക്കുന്നു. വരുമാനം കുറയുമ്പോൾ ആളുകൾ അത്യാവശ്യമല്ലാത്ത ശസ്ത്രക്രിയകളും സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലെ ചികിത്സകളും മാറ്റിവെക്കുന്നത് കേരളത്തിന്റെ സേവന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ തളർത്തുന്നു. കോവിഡ് കാലത്തെ പ്രവാസികളുടെ തിരിച്ചുവരവ് സൃഷ്ടിച്ച ആഘാതം പോലെ, ഒരു പുതിയ തൊഴിൽ പ്രതിസന്ധി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ചലനാത്മകതയെ തകർക്കാൻ പ്രാപ്തമാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ, കേരളത്തിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ ‘ആഗോളതലത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടതും എന്നാൽ ഒരു പ്രത്യേക മേഖലയിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകൃതവുമാണ്’. ഈ പശ്ചിമേഷ്യൻ പ്രതിസന്ധി നമ്മുടെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ പുനർചിന്തനം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു തന്ത്രപരമായ മുന്നറിയിപ്പാണ്. ഗൾഫ് ആശ്രിതത്വം കുറച്ച്, ഡിജിറ്റൽ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിലേക്കും സേവന കയറ്റുമതിയിലേക്കും വൈവിധ്യവൽക്കരണം നടത്തിക്കൊണ്ട് മാത്രമേ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാൻ കഴിയൂ. ആഭ്യന്തര സംരംഭകത്വത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും പുതിയ വിപണികൾ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നത് കേവലം ഒരു ബദലല്ല, മറിച്ച് നിലനിൽപ്പിനായുള്ള അനിവാര്യതയാണ്.
